سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

326

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

باشند و اشكال عدم توارد اسباب بر مسبب واحد چنانچه مكرر گفته شده در اسباب و مسببات عقلى است نه اسبابى كه از ناحيه شرع به آنها اطلاق سبب به معناى معرّف شده است چه آنكه اجتماع چند معرّف و نماينده براى دلالت و نشان دادن يك امر اشكالى ندارد . و اما اينكه در كلام اين بعض گفته شد فائده‌اى در ثبوت خيار تصريه بعد از ثبوت خيار حيوان نيست جوابش اينستكه فائده در جائى ظاهر مىشود كه مشترى خيار حيوان را اسقاط كرده بدون خيار تدليس و يا بالعكس و همينقدار از فائده كافيست در تصور ثبوت هردو . سپس مىفرماين : از كلام مرحوم مصنف در كتاب دروس استفاده مىشود كه تصريه چه به اختبار ثابت شود و چه به اقرار بايع و اخبار بيّنه در تمام به طور مطلق خيار مقيّد به سه روز است يعنى داخل سه روز مىباشد مانند خيار حيوان . و از مرحوم شيخ الطائفه نقل شده كه فرموده‌اند : خيار تصريه در جاى خيار حيوان و داخل سه روز است . و اطلاق اين كلام را نمىتوان پذيرفت بلكه منحصرا صحت آن در جائى است كه به اقرار بايع يا اخبار عادل تصريه ثابت شود اما در مواردى كه تحقق و ثبوت تصريه منوط به آزمايش و امتحان سه روز است هرگز اين خيار با خيار حيوان در يك ظرف و زمان اجتماع نمىكند بلكه ثبوتش بعد از انقضاء سه روز و سقوط خيار حيوان مىباشد و بعبارت ديگر اول جزء اين خيار بعد از انقضاء آخرين لحظات زمانى خيار حيوان مىباشد .